Even kennismaken met onze dagvoorzitter: Manon Goertz
Tijdens het symposium Samen systemisch werken van Initiatief Jeugdhulp Zuid-Limburg is Manon Goertz onze dagvoorzitter. Een passende rol voor iemand die vanuit verschillende perspectieven ervaring heeft met zorg, samenwerking en het verbinden van organisaties en professionals. Manon Goertz is inmiddels vier jaar bestuurder bij Vivantes ouderenzorg. Daarvoor was zij directeur bij Zuyderland GGZ en vanuit die functie was zij nauw betrokken bij de basis en totstandkoming van het IJZ. Haar betrokkenheid bij de ontwikkeling van het IJZ maakt dat zij de beweging van dichtbij heeft meegemaakt.
Van jeugdzorg naar ouderenzorg: twee werelden die op het eerste gezicht ver uit elkaar liggen. Wat kunnen die van elkaar leren?
“De doelgroepen zijn natuurlijk heel verschillend. Bij Vivantes wonen mensen die aan het einde van hun leven staan, terwijl het IJZ zich richt op jeugdigen die volop in ontwikkeling zijn en een leven voor zich hebben. Maar uiteindelijk draait het in beide situaties om dezelfde vraag: hoe zorgen we ervoor dat mensen kwaliteit van leven ervaren door de zorg en ondersteuning die we bieden? En alleen samen lukt dat ons.” Dus in die zin verschillen de werelden niet veel in wat ons als professionals te doen staat: over de eigen schaduw of die van de organisatie heenstappen en aansluiten bij wat mensen zelf willen.
Je was betrokken bij de basis en totstandkoming van het IJZ. Hoe kijk je daar nu, vanuit de ouderenzorg, naar?
“Binnen de jeugdhulp is op het gebied van samenwerking nog steeds veel te verbeteren. We zijn er nog niet. Tegelijkertijd noem ik de jeugdhulp in Zuid Limburg vaker als voorbeeld van hoe we binnen de ouderenzorg ook zouden moeten gaan samenwerken: kijken naar wat er nodig is voor de mens om wie het gaat en hoe we dat samen kunnen organiseren. Dus je eigen belangen even opzij te zetten. Juist daarin zit voor mij de kracht van systemisch werken.”
En wat betekent dat voor jou als dagvoorzitter van dit symposium?
„Ik vind het mooi om op deze manier weer betrokken te zijn bij het IJZ en bij de ontwikkeling die daar plaatsvindt. Als dagvoorzitter wil ik vooral ruimte geven aan het gesprek. Wat kunnen we van elkaar leren? Waar lopen we tegenaan? En vooral: hoe kunnen we ervoor zorgen dat samenwerking niet alleen een mooi voornemen blijft, maar ook echt zichtbaar wordt in de praktijk? Want uiteindelijk gaat het niet om de afzonderlijke organisaties of professionals. Het gaat om de jeugdige en zijn of haar omgeving. Als we daar samen omheen kunnen staan, vanuit verschillende perspectieven en met een gedeelde verantwoordelijkheid, dan kunnen we echt verschil maken.”
Ik hoop vooral dat de deelnemers elkaar tijdens deze dag inspireren, kritisch bevragen en voor zichzelf een antwoord hebben op de vraag: “Wat ga ik morgen echt anders doen?