Maak kennis met onze sprekers | Samen Systemisch Werken
De komende weken stellen we iedere keer één van de inspirerende sprekers van het symposium Samen Systemisch Werken aan jullie voor. Wie zijn zij? Waar zetten zij zich voor in? En vooral: wat brengen zij mee naar het symposium? Met deze korte kennismakingen willen we deelnemers alvast laten ontdekken wie er straks op het podium staat én een tipje van de sluier oplichten over de verschillende perspectieven en ervaringen die tijdens het symposium samenkomen. Deze keer is het de beurt aan Doreen Kersemakers, die samen met Ruud Moers een van onze break-out sessies verzorgd. We stelden haar drie korte vragen:
Hoe zet jij je momenteel in voor de jeugd in Zuid-Limburg?
“Als directeur van de samenwerkingsverbanden primair passend onderwijs Parkstad en Maastricht-Heuvelland houd ik mij dagelijks bezig met de vraag hoe we voor ieder kind in Zuid-Limburg een passende onderwijsplek en de juiste ondersteuning kunnen realiseren. Daarbij geloof ik sterk in de kracht van samenwerking tussen onderwijs en gemeenten – welzijn en jeugdhulp – in volwaardig partnerschap met ouders. Want de leefwereld van een kind laat zich niet opdelen langs de grenzen van organisaties, domeinen of systemen.”
Wat maakt samenwerking volgens jou sterk?
“Sterke samenwerking begint voor mij bij een gedeelde bedoeling: wat heeft dit kind, dit gezin, in deze omgeving nodig? Dat vraagt om vertrouwen, transparantie en de bereidheid om verder te kijken dan de grenzen van de eigen organisatie, het eigen domein en de eigen verantwoordelijkheid. Niet ieder vanuit het eigen systeem naast elkaar werken, maar gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen voor het geheel. Dat vraagt ook iets van onze manier van organiseren: minder denken en handelen vanuit hiërarchisch gestuurde organisaties en meer ruimte maken voor samenwerking in netwerken, waarin professionals daadwerkelijk het vertrouwen, de ruimte én het mandaat krijgen om samen te doen wat nodig is.”
Waarom mogen deelnemers jouw bijdrage aan het symposium niet missen?
“Omdat ik graag een soms ongemakkelijke vraag op tafel leg: hebben we onze systemen zo ingericht dat ze kinderen en gezinnen daadwerkelijk helpen, of verwachten we soms dat kinderen en gezinnen zich aanpassen aan ónze systemen? In mijn bijdrage wil ik vanuit het onderwijs laten zien waar samenwerking met welzijn en jeugdhulp kansen biedt, waar het in de praktijk nog schuurt en vooral wat er mogelijk wordt als we werkelijk systemisch durven denken en handelen.”