Het verhaal van Rabia

“Je moet jongeren echt zien, echt horen, echt begrijpen en echt waarderen,” zegt Rabia. Al bijna vier jaar werkt ze als begeleider bij Hai-5, een organisatie waar jongeren niet als ‘cliënten’, maar als zorgvragers worden benaderd. “Dat ene woord zegt alles over hoe we hier kijken naar de mensen met wie we werken.”

Rabia begon haar loopbaan bij Hai-5 als stagiair op de locatie in Amby. Inmiddels heeft ze verschillende stappen gezet: via Berg en Terblijt werkt ze nu in Eijsden, met pubers en jongvolwassenen tussen de 15 en 18 jaar. “Die doelgroep is pittiger. Puberaal gedrag, grenzen opzoeken, een grote mond. Dat maakt het uitdagend. Maar juist dat past goed bij mij.” Wat Rabia in de praktijk leerde, is dat gedrag zelden zomaar gedrag is. “Als je alleen reageert op wat je ziet, mis je de kern. Maar als je de tijd neemt om de band aan te gaan, verandert alles.”

Een moment uit haar stageperiode is Rabia altijd bijgebleven. Toen ze zich voorstelde aan de toenmalige eigenaar als ‘stagiaire Rabia’, werd ze direct gecorrigeerd: ze was gewoon Rabia, geen stagiaire. Ze voelde zich op dat moment écht gezien. Het werd voor haar een bevestiging van alles waar Hai-5 voor staat. De visie leeft hier niet alleen op papier, maar wordt van boven tot onder in de organisatie daadwerkelijk geleefd. Dat gevoel van erkenning heeft haar houding als begeleider blijvend gevormd.

Pubers

Rabia voelt zich sterk verbonden met de pubers met wie ze werkt. “Met jongere kinderen kan ik ook werken, maar bij deze groep haal ik meer voldoening. Het is niet simpel. En juist omdat het niet simpel is, voelt elke stap vooruit als iets groots.” Toch ziet Rabia zichzelf niet als bijzonder. Ze probeert gewoon haar werk goed te doen. 

Je werkt met mensen, niet met machines. Dan heb je geen luxe om ‘vandaag wat minder je best te doen’. Je hebt directe impact op hun welzijn.

Wat haar keer op keer raakt, is het besef dat begeleiders letterlijk het leven van jongeren binnenstappen. Ze betreden hun territorium en bepalen mee wat wel en niet mag. Dat kan zwaar wegen, zeker voor jongeren die al van jongs af aan met jeugdzorg te maken hebben. Een dak boven hun hoofd is het minimale; het echte werk zit in alles daarboven: zorgen voor veiligheid, opbouwen van vertrouwen en ervoor zorgen dat ze zich gehoord voelen. Rabia ziet Hai-5 als een organisatie die daarin vooroploopt. “Het huiselijke, het familiaire, het echt zien en horen, daarin zijn we sterk. Natuurlijk kan het altijd beter, maar als ik kijk naar de beleving van de jongeren, dan weet ik: we zijn op de goede weg."