IJZersterk Hartverhalen
Wat ons als jeugdzorgmedewerkers verbindt, zijn onze verhalen. Lees hier de verhalen van collega's en leer elkaar beter kennen!
“Dat ik iets kan betekenen voor jongeren die in een moeilijke situatie zitten, dat ik ervoor kan zorgen dat zij zich niet alleen en onbegrepen hoeven voelen, dát is wat mijn werk zo speciaal maakt."
"Op vrijdagavond eten we frietjes voor de TV, of stoeien we samen. Ik vind het belangrijk om deze mooie momenten ook te creëren, het is voor de jongeren vaak al moeilijk genoeg.”
"Ambulante jeugdhulp gaat over intermenselijk contact, waarin we graag willen luisteren naar jouw verhaal. We willen niet onderzoeken wat er mis is met een kind, maar zijn oprecht nieuwsgierig naar wat een kind of gezin heeft meegemaakt."
Yrja neemt het hele gezin mee in de behandeling. “Eigenlijk zijn ouders en kinderen onlosmakelijk met elkaar verbonden,” vertelt ze. En dat blijkt wel, want zelfs bij een traumabehandeling doen ouder en kind het samen.
Ze kwam voorzichtig naar het kantoor lopen waar ik zat. Ze keek me aan en vroeg: “Wie ben jij?” Ik vertelde haar dat ik Gertie heet en ze zei: “Ben jij die oma?” Met een glimlach antwoordde ik: “Ja dat ben ik; zo noemen de kinderen mij.”
"Kinderen slapen niet uit, die staan in alle vroegte al klaar om te spelen. Laatst - ik kwam om 8 uur de kliniek binnen - stond ie daar al te wachten: Kleine jongen, knuffel onder de arm. ‘Kijk!’ riep hij en wees naar zijn glow-in-the-dark-pyjama. ‘Hij doet het nog!’ Dan begin je toch gelijk vrolijk aan je werkdag?"
